magnify این مطلب شنبه 18 آبان 1387 در  روزنامه کارگزاران منتشر شد
آرش تنهایی : یاد حرف مرتضی ممیز می‌افتم كه گفته بود ما ایرانی‌ها زیركی را دوست داریم، زبلی و دغلی چیز دیگری است، ما تیزهوشی و تیز بینی توام با پاكدلی را زیركی می‌گوییم. هرچه كه به تصویر‌سازی هادی فراهانی نگاه می‌كنم بیشتر متوجه زیركی او می‌شوم كه چطور توانسته در ینگه دنیا كه پر است از تصویرساز‌های جور وا جور و طراحان شش دانگ در نشریه‌هایی، مثل وال استریت ژورنال، نیویورك تایمز و. . . طرح بزند، و حال كه در این سر دنیا نمایشگاه گذاشته آثارش آنقدر به مذاق هموطنان نكته سنجش خوش بیاید. همه اینها باعث می‌شود خیل انبوهی بدون اینكه او را بشناسند به نمایشگاه او در خانه هنرمندان بیایند و ببینند این طراح برای تصویر‌سازی معتبر‌ترین نشریات دنیا چه كرده است. نمایشگاه او 10 روز دیگر تمدید می‌شود ولی همچنان مخاطبان كم كه نه بلكه بیشتر هم شده‌اند. تماشاگر كار‌های او اعم از پیر و جوان هنرمند و غیر هنرمند محو زیركی او می‌شوند كه چطور هیچ كدام از تیرهای سرباز آمریكایی به هدف نخورده است و فقط زخمی است بر تن نخل‌های خاموش عراق، او زبان استعاره را به خوبی می‌شناسد. طنزش گرچه خیلی گزنده نیست اما مخاطب را به فكر وا می‌دارد، علاوه برقدرت و تكنیك بالایش در تصویر‌سازی كه گه‌گدار در میان تصویرگران وطنی نیز با آن روبه‌رو هستیم تك‌تك آثارش ایده‌هایی جذاب دارند. هادی فراهانی فارغ‌التحصیل هنرستان تجسمی پسران و دانشكده هنرهای زیبا بوده است و در سال‌های دور با نشریانی همچون سروش و صنعت حمل و نقل همكاری داشته است. 13 سال است كه در كانادا زندگی می‌كند و برای نشریات ینگه دنیا تصویر‌سازی می‌كند.