کهکشان خیال

سه شنبه روز بدی بود. آن هم برای طرفداران موسیقی. دستگیری امیر تتلو جامعه را در بهت و حیرت فرو برد تا جایی که حسین زمان، خواننده موسیقی پاپ کشور، در واکنش به دستگیری او دست به قلم شد؛ « در خبر‌ها شنیده شد که امیر حسین مقصود لو معروف به امیر تتلو از خوانندگان موسیقی رپ بازداشت شد. امیر تتلو هر که هست و آثارش هر چه هست توانسته تنها در فضای فیس بوک بیش از پانصد هزار هوادار داشته باشد ، رقمی‌که بسیار قابل تامل است.» آقای زمان درست می‌گوید. خود ما یکی از هواداران سرسخت این خواننده هستیم. حالا می‌خواهد توی زیرزمین بخواند یا روی پشت بام. وقتی حرف دل ما را می‌زند چرا گوش ندهیم؟ روزهایی که در اوج غم بودیم صدای او ما را آرام می‌کرد که می‌گفت:«آق نادر بریم؟ خیلی نوکرم. می‌دونین چرا این آهنگ رو خوندم؟ چون دوست داشتم». همین صداقتش کافی بود تا عاشقش شویم. حالا زیاد هم فرقی نداشت او بخواند یا استاد احسان پایه یا اصلا سعید کرمانی. شما چه می‌دانید ما با آهنگ « تو خیابون آدامس می‌جویی، دنبال آمبولانس می‌دویی» استاد کرمانی چه لذت‌ها که نبردیم. حتما باید افتخاری گوش کنیم؟ ما می‌خواهیم بدانیم واقعا مشکل جوانان ما امیر تتلوئه؟ گیرم که تتلو را می‌گیرید، گیرم که تتلو را می‌برید، گیرم که تتلو را می‌خورید! با رویش حنجره‌های جوان چه می‌کنید؟ البته در همین لحظات که این متن را می‌نوشتیم به ما خبر دادند استاد مقصودلو آزاد شدند تا باز هم به موسیقی کشور خدمت کنند. به همین مناسبت چند نمونه از کارهای استاد تتلو را با هم مرور می‌کنیم تا ببینید آن عزیز چقدر به فکر فرهنگ و موسیقی کشور بود.
«دلم حرفاشو بهت گفت توام یه چیزی بگو، بگو نمی‌تونه هیچی به زور، جدا کنه دیگه تو رو ازم دور، جون هر کی دوست داری یه چیزی بگو». استاد تتلو اینجا تواضع را به همه نشان داده. او با اینکه می‌توانسته با توجه به هیکل عضلانی‌اش از دوستش حرف بکشد، با آرامش و در عین تواضع از دوستش (که یحتمل پسر هم هست) خواسته که لااقل یک کلمه با او حرف بزند و درد دل کند و خودش را خالی کند.
«کاش می‌فهمیدی که از این تریپا نداریم، که بری بره خودتو خبری ندی، نگرانتم من از قدیم، کم با هم قدم زدیم، کم با هم قول دادیم بریم جلو و عقب نریم». در این شعر استاد تتلو تاکید زیادی روی وفای به عهد دارد و می‌خواهد اعتماد را در جامعه زنده کند. هرچند با کارهایی که رئیس دولت قبلی انجام داده کمی‌راه استاد سخت به نظر می‌رسد.
« خونه خوبه خونه مامانم اُمیده، خونه خوبه بوی مامانمو میده، این ضرب‌المثل نابرده رنج گنج نمیدونم چی چی رو کی گفته؟ باید دستشو بوسید، خیلی جاها شدیم خسته و کوچیک، تو یه فضای بسته و موزیک.» ابتدا جا دارد از استاد به علت حفظ شئونات و اینکه اسم مادرش را اعلام نکرده و بنا به مصلحت گفته «مامانم امیده» تشکر کنیم. بعد می‌رسیم به آنجا که در حفظ ضرب المثل‌های قدیم ایرانی تلاش به خرج داده. واقعا باید این‌بار جای روحانی بگوییم: تتلو مچکریم.
آهنگ پرمغز از استاد زیاد است و جا تنگ. پس با همین چند مثال قبول کنید بودن انسان‌هایی مانند امیر تتلو در جامعه نیاز است.