وقتی زنده ای کلامی ندارند با تو ، امان از روزی که رفتی...
هر پنج شنبه یا جمعه ساعت ها با سنگ سرد قبرت صحبت می کنند گویا این مردمان با مرده ها راحت ترند تا زنده ها، گویا کلامشان را برای سنگ قبرت نگه می دارند

این جمله توی پستی بود که فاطمه فرستاده بود

به یاد گپ با میثم توی امامزاده افتادیم

و سوالی که اون روز ظهر مبرکریمی و خیلی های دیگه داشتند

اینها همه برای ... آمدند

... اینقدر دوست و فامیل داشت

پس چرا ما ندیده بودیمشان؟؟؟؟؟

چرا اون همه آدم تا چند روز پیش دیده نشده بودند؟؟

حیف

یادت به خیر