گویند روزی رشیدالدّین وطواط به دربار سلطان سنجر حضور یافت سلطان بدون توجّه او را زیردست بعضی از اشخاص دیگری جای داد. شاعر ناراحت گردید و این قطعه لطیف را بگفت :
دانی شاها  که  دور  فلک در هزار ســال         
 چـون  من  یگانه ای ننماید به صد هنر
 
گر زیردست  هر کس و  ناکس نشــانیم           
آنجا لطیفه ای است بدانم من آن قدر
 
بحر است  مجلس تو و در بحر بی خلاف           
 لؤلؤ  به  زیــر  باشد و خـاشاک بر زبر