در پس اکثر واژه ها و اسم ها فلسفه ي جالبي نهفته است.
در زمان‌هاي قديم هنگاميکه هندوها با کشورهاي عربي مراوده تجاري داشتند براي نوشيدن چاي به همراه خودپياله‌هايي را به اين کشورها خصوصا عراق و شام قديم  آوردند که در آن کشورها به بياله معروف شد.پس از آن اروپايياني که براي تجارت به کشورهاي عربي سفر ميکردند چون در کشورشان از فنجان براي نوشيدن چاي يا قهوه استفاده ميکردند هنگام بازگشت به کشورشان اين پياله‌ها را به عنوان يادگاري ميبردند و آن را East Tea Can ميناميدند. "ظرف چاي شرقي!!!"به تدريج اين کلمه به کشورهاي شرقي بازگشت و در آنجا متداول شد.