وقتی گونه اش را بوسیدی،
نگران رد رژ لبت نباش... سریع با انگشت هایت روی رد بوسه ات نکش... اصلن فکر نکن به «رد»ها . کیف کن. بگذار ردت بماند. بگذار آن ٣/٠ ثانیهی پایانه های حسی لبات هی کش بیاید.
او هم اگر «او» باشد، به ردش فکر نمیکند. میمیرد در لذت لطف و نرمای لب هایت.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۹ ساعت 11:30 توسط محمد
|